Oczekiwanie w deszczu

Krople postukują cicho o szybę

Monotonny stuk usypia znów

Melodia deszczu gra jak zawsze

Jednostajny czas kropli.

Przy oknie siedzi dziewczyna

Brązowe włosy odrzucone na kark

Mała łza spływa po twarzy

Oczy wpatrują się w dal

Wiatr targa ramionami drzew,

Złośliwie ciągnie wierzbę za włosy,

Porywa do góry nierozważne gazety.

Nie widać Go na końcu ulicy.

Usta zadrgały podczas łkania.

Znów dała się zwieść słowom czułym,

,,Nigdy więcej!" szepce gniewnie.

Nadal trwa na posterunku serca.

Będzie czekać przy tym oknie

Dzień, tydzień, miesiąc, rok

Póki czuje serca drgnienie

Póki miłość trwa w jej duszy

kukurydza

Rozum vs. Serce

Rozum znów oddał władzę
Kolejny raz serce przejmuje ster
Ponownie zostaje zalane morzem łez
Maszt jak miecz miłości
przygniata je, rani
Pęka i znów płynie krew,
czerwona rzeka
Zatapia miłości samotność
Uciekasz

Risa

Nieś to, co nieść trzeba

Wszystko przemija, wszystko upada

Wielkie cesarstwa, wielcy ludzie

A jednak ja wciąż mam nadzieję

Że ludzie się opamiętają.

Musimy znaleźć siłę by wstać.

Tylko tak możemy naprawić świat.

Z marzeń zaczerpmy nadzieję

I pomóżmy tym, którzy ją stracili.

Bądź wiarą tam, gdzie jej zabrakło.

Bądź nadzieją tym, którzy mają jej zbyt mało.

Bądź miłością tam, gdzie nienawiść króluje.

Bądź pamięcią tych, co zapomnieli.

Po co to wszystko?

Człowiek człowiekowi potrzebny jest.

Pamiętaj o tym zawsze.

I nieś to, co nieść trzeba.

kukurydza