Bez wody

Za przyciemnioną szybą,

Tam, po drugiej stronie,

Chodzi Smutek pogrążony.

Płacze, szepcąc do Zazdrości...

Utopieni w szklance wody,

Sił na życie nam nie starcza,

Trudno rzec "do widzenia"

I wyjść na jasny korytarz..

Widząc bliskie sercu twarze,

A tak dalekie dla rozumu,

Słysząc krzyki tłumu myśli,

Drążąc ścieżki zbyt pospolite,

Wokół siebie krąg zamykamy.

aleksandra.

Inaczej

Różnica zdań.

Ładnie napisane.

Wymiana poglądów.

Dyskusja.

Ciche prychania.

Gniewne frazy mruczane pod nosem.

Ścierka nerwowo wyżymana.

Ogień buntowniczy miotany w Bogu ducha winny kran.

Przerwa.

Zatrzymana przez tajemniczy mechanizm woda.

Spojrzenie w lustro.

By ujrzeć szlachetnie nadąsaną twarz

I mieć tę satysfakcję.

Szczera tafla szkła odbija smutne oblicze

Ze świeczkami w oczach.

Katarzyna

Mój

Jesteś moim słońcem,
które miłym światłem
otwiera zaspane oczy
Jesteś jak jedyna książka,
którą chcę czytać wciąż i wciąż
Uczyć się ciebie na pamięć
Jesteś jak wiatr,
który ochłodzi i łagodzi zmysły
Jesteś jak szklanka wody,
której pragnę jakbym
dopiero co wróciła z Sahary
Jesteś jak obłok, który
w każdej chwili może
zamienić się w burzową chmurę
Jesteś jak zimny deszcz, który
sprowadza na ziemię
gdy wątpię w siebie
Jak noc wszechstronny
jak wśród wielu gwiazd
księżyc w pełni
Jedyny, wyjątkowy, niepowtarzalny

Risa