Oczami roślinki

W doniczce niebieskiej,

Wysadzonej ziemią

tkwię, rosnę i jestem

Otoczony zielenią

i tak z parapetu,

Przyglądam się co dzień

ile to sekretów

się tu ciągle rodzi,

A najbardziej lubię,

Chwile podlewania,

bo wtedy ja jestem

W centrum zainteresowania,

Ale życie w doniczce,

Też ma swe minusy,

Bo choć jest wesoło,

Nie mogę się ruszyć

Dymek

 

Czasami nawet życie boli

czasami czuje się taka mała

kiedy w głupich sytuacjach

drżącymi rękoma

obejmuję kolana

cienkie fioletowe linie przypominaja mi

że żyję

oddychanie wydalanie pobieranie pokarmu

pozornie czysta biologia

jednak znów pojawia się jedno małe "ale"

wprowadza nieopisany chaos

w nasze uporządkowane algorytmy życia

myślę więc rozumiem

myślę że rozumiem

myślę o niezrozumiałym

więc znów pytam nie oczekując odpowiedzi

an.ada1.3

Czasami, jeśli bardzo kochasz, musisz odejść.

- Uciekasz?

- Uciekam.

- Zaczekaj!

- Nie mogę...

- Może potem?...

- Muszę...

- ... musisz odejść.

- Więc wiesz?

- Nie, tak czuję.

- Kochałem.

- Kochałeś.

- Rozumiesz?

- Rozumiem - więc żegnaj!

- Dziękuję.

- Nie zapomnij!

- Pamiętaj - dla Ciebie!

- Rozumiem, zostanę

w Twoim niebie

bez Ciebie...

an.ada1.3