Barwy i dźwięki

Nie pamiętam

barwy Twoich oczu

choć wydawały się

beztroskie jak wakacyjne niebo,

nasycone zielenią skoszonej trawy

i jednocześnie słodkie

jak urodzinowa czekolada

Nie pamiętam słów

pochłonięta szukaniem nut

bicia Twego serca

które oddawałeś mi

dźwiękiem swojego uśmiechu

Ty nie pamiętasz mnie bardziej

Risa

 

Kamieniołom Łemków

Błękitna róża na białym tle

Przyzywa mnie, przyzywa mnie

Laska w dłoń i w przód wyruszyć

Dziejami się wzruszyć, znów się wzruszyć.

Błękitna róża na białym tle

Zachęca mnie, zachęca mnie

Porzucić szlak i wejść w zielony las

Najwyższy czas, już najwyższy czas

Błękitna róża na białym tle

Pogania mnie, pogania mnie

Do pełnego wiary przemyślenia

I westchnienia, i żalu westchnienia

Błękitna róża na białym tle

Wciąż woła mnie, wciąż woła mnie

Z ziemi, na którą lasu upadło serce

W poniewierce, na zawsze w poniewierce.

Błękitna róża na białym tle

Czaruje mnie, czaruje mnie

Wrócę by usiąść na starym mchu

Bo brak mi tchu, brak leśnego tchu.

kukurydza

 

Odchodzenie

Ułóż mnie w pudełku jak kukłę drewnianą

i przykryj kocem, koniecznie błękitnym.

Rozsyp włosy na twardej poduszce,

a palce krwią zamaluj z prześcieradła.

Chodź. Przecież serce już i tak

nie bije.

Ułóż mnie w pudełku delikatnie

niczym dziecko do snu lalki układa.

Na końcu zamknij, lecz zanim zamkniesz

wykrzycz, że warto było mnie kochać.

Chodź. Przecież płucami już i tak

nie oddycham.

Ułóż mnie w pudełku czarnym i bez dna,

tak jak piekło mnie w nim układa.

Nie poczuję nic, gdy spadając z piekła

uderzę duszą o lodowiec.

Chodź, zanim ćma usiądzie

na ustach.

Canard