Polotne marzenia

Marzenia, ach marzenia

Tak bliskie i nieosiągalne zarazem,

Tak jasne, a gdy próbuję ich spełnienia,

Ciemnieją za każdym razem.

Tylko w mojej głowie są błahe

I dziecinne proste w obsłudze,

A tak naprawdę są niemożliwe lub cudze.

Dlaczego? Jest tak ciężko,

Dlaczego jak ja chcę?

Bujanie w obłokach jest tak rzeczywiste

I jeszcze okłamują nam to, co oczywiste.

Dają chęci i wiarę w marzenia, od tak,

A potem się zawiedziemy boleśnie; pytam: Dlaczego tak?

Sognatore

 

Chłopiec z książką

Siedział sobie na ławce

Chłopiec z Książką

      niedbała fryzura, koszula

      i okulary na nosie

      i uśmiech

      ten najbardziej tajemniczy,

      bo zaczarowany

      grą liter, zaklęciami zdań

            nie przeszkadzał mu gwar,

            ni ludzie zaglądający

            przez ramię

      miał swój świat,

      w którym nie panował zamęt

Siedział sobie na ławce

Chłopiec z Książką

  mój Przyjaciel...

Risa

K.

 Szukam Twych oczu w przechodniów spojrzeniu,

 przed świtem Twe imię wymawiam,

 W szeleście liści chcę słyszeć Twój głos.

 Swą przyszłość z przeszłości składam.

 Każdego ranka powstaję do życia,

 chociaż powietrze smak cały straciło.

 Mimo, że nie znam  innego świata

 to wiem co z tego ubyło.

 Uwielbiam puch zimowych dni

 i chłód co w serce się wciska.

 Bo z każdym płatkiem anielskich piór,

 wciąż czuję jak jesteś mi bliska.

 Zbyt krótką ścieżkę wskazał Ci los,

 on  żywot Twój o próg życia strzaskał.

 Wiec każdej nocy wyciszam lęk,

 bym znowu wśród wspomnień Cię zastał.

 Dziś nie ma dla mnie już żadnej nadziei,

 jest prawda, jak gwóźdź wbity w trumnę.

 Ile bym wołał i ile bym łkał...

 Pocieszysz mnie  dopiero gdy umrę.

Neufratel