Nienawidzę

   Nienawidze, gdy musisz już isć

   Nienawidze, gdy rozstać się musimy

   Chciałem złapać wskazówkę zegara

   Zatrzymać czas

   Lecz siły mi brak

   Gdy nadchodzi chwila rozstania

   Trzymam Cię z rekę

   Wpatruję się w głębie Twych oczu

   Zapamiętuje każdą część Twej twarzy

   Twój uśmiech, dotyk i zapach

   Tak jakby to była ostania chwila   

   Spędzona z Tobą

  

   Gdy puszczasz me dłonie

   I plecami odwracasz się

   By ku drodze powrotnej iść

   Ja odliczam już czas

   By jutro przyjść tutaj znowu

   I poczuć jak znów swą magią

   Ogarniasz całego mnie

Centurion

Niebo

Daj mi niebo.

To którego każdy chce dotknąć.

Niebo, w którym marzenia się spełniają.

Gdzie słychać dzieci śmiech.

Gdzie poczuję się wolny.

Koniec.

Czas za szybko biegnie.

Niebo uciekło.

Zostały marzenia,

w których utonę.

Rico

Lekcja z końca maja

Siedzę w szkolnej ławce

Wpatruję się w stary zegar

Ze siłą stu tysięcy pokoleń

Przeklinam jego zardzewiałe wskazówki

Jednym uchem wskakuje nudny wykład

Drugie wyczekuje anielskiego hałasu

Uwalniającego z oków kajdanów

Nudnych wykładów, starych pouczeń

A jak na ironię okno otwarte

Wpuszcza zgiełk miejski i śmiech

Brzmiących jak drwina ludzkości

Z młodzieżowych cierpień niepokornego ducha

Siłą rzeczy popuszczam wodze fantazji

I jestem ściągana gwałtownie na ziemię

Poprzez krótki rozkaz, krótkie charczenie

Nauczyciel znów pastwi się nad ,,nieukiem"

Wpatruję się w stary zegar

Usiłując ruszyć okiem zardzewiałe minuty

Ze siłą stu tysięcy pokoleń

Czuję zabawę sączącą się przez okno

kukurydza