Uczyniłeś mnie myślą z papieru,
narysowałeś uśmiech - obcy mej twarzy
Tchnąłeś we mnie marzenia
nierealne mej naturze
Postawiłeś szczyty
dając siłę niepozbawiona lęku
Nadałeś blask
martwym mym oczom
Stworzyłeś żywą postać
z papieru.
___________________
Zastanawialiście się kiedyś, co by się stało, gdyby bohaterowie waszych ulubionych książek/opowiadań nagle stali się realni? Ciekawe czy byliby zadowoleni z tego, jakimi losami obdarzył ich autor...
poniedziałek, 16 lipca 2012
sobota, 14 lipca 2012
Brak
Nie wspaniały jest to świat
lecz nie znałem też lepszego.
Kilka tu przeżytych lat
każdy krótszy od przeszłego
Chociaż było kilka chwil
słodko sentymentalnych
ale było kilka dni,
tak po prostu - idealnych.
Nam miłości dzisiaj brak
tylko grzech i kłamstw rezerwy
oraz wina cierpki smak
który koi nasze nerwy
Gdy wracamy do swych domów
to nikt na nas tam nie czeka
braknie dzwięku domofonu
lecz nikt głośno nie narzeka
Czasem tylko kiedy noc
dziwny chłód serce przeszywa
Wyciągamy z szafy koc
Pod nim łatwiej się ukrywać
Nam miłości dzisiaj brak
bo któź chciałby taki smutek
W życiu które jest jak wrak,
Też w miłości być wyrzutek.
Ciągle wierzę że jest sens
że nie wszystko jest stacone
i po drugiej sronie rzęs
ujrzę oczy przeznaczone
Tylko trzeba kilka chwil
tych słodko sentymentalnych
Nam potrzeba kilka dni,
tak banalnie, idealnych!
Autor:
Neufratel
piątek, 13 lipca 2012
Emigracja
Uchodżmy bracia, jeszcze czas,
nie podpisujmy bracia tego
i choć szczuli wszystkich nas
nie bądźmy kundlem dla drugiego.
Ucieka życie, jak wilk w las,
przepracowane za granicą
ani tam domu ani nas
lecz tylko ci co was wyszydzą
Dziś już nie tańczę nie ma z kim
ci co chcą tańczyć wyjechali.
Wśród obcych twarzy stać się tym
czym stać się w domu nie zgadzali
Nie podpisujmy śmiesznych list
ciał nie rzucajmy w cudzy stos
by zostać jedną z ziemnych glizd
nie taki musi być nasz wspólny los
W domu nas czeka skromne życie
także przyjaciel, żona, brat
lecz jeśli żyć chcesz w dobobycie.
To odejdz, odejdz dalej w świat
Tam już nie tańczą nie ma komu
ci co tańczyli - wygineli.
Z dala od rodzin, z dala domu
Żyją, lecz jak żyć - zapomnieli.
Autor:
Neufratel
Subskrybuj:
Posty (Atom)