Serce (2)

Jest tam

Drobne przerażone 

Skryte pod twardą skorupą

Skorupą chroniącą go przed wszechobecnym złem

Posiada za to ogromną moc

Moc zdolną przenosić góry

Moc zdolną zmusić do działania w skrajnie beznadziejnej sytuacji

Moc, z którą nic nie może się równać

Tą mocą jest miłość

Deszcz

przewrotnie szaro zrobiło się za oknem
gdy w końcu spadł z nieba pierwszy deszcz majowy
niczym łzy niebiańskie tęczę za sobą pociągnął
i spłynął zielenią po bezbarwnych szybach

zmył z nich duchotę i ciepły pył słońca
zakwitł na kwiatach kolorem nadziei
ożywił spalone słońcem pustynie z betonu
a z ludzi wydusił westchnienie rozkoszy

na rozgrzanych asfaltach przestali się rozpływać
pędząc przed siebie nie wiadomo dokąd
słońce dla nich przygrzewa zbyt mocno
drzewa są zbyt zielone, kwiaty zbytnio pachną

ukryci w szklanych klatkach i bunkrach z żelbetonu
nie zwracamy uwagi na wołanie natury
zamknięci jesteśmy we własnych dążeniach
i nie dociera do nas cichy szept aniołów

bolesna egzystencja

myślę że nie wiem
i się nie mylę
bo do poznania
świata między
piekłem a niebem
potrzeba wyższej świadomości
osiągalnej dla ludzkości
lecz
wrażenie istnienia
stanów umysłu
przechodzi w formę
komicznego tragizmu