współczesny patriotyzm

Patriotyzm wyginął, przejęła go moda

Poprawność polityczna na topie, własne zdanie kona

Polskość dla wielu to hańba, dla wielu to wstyd

Czy to, co zrobił dziad nie znaczy tu nic.

O co on walczył, na co zmieniał dzieje?

Teraz dzieciak w szkole z historii się śmieje.

Kamie na szaniec rzucane w Powstaniu Warszawskim

Dla wielu nas młodych znaczą nie więcej niż chwasty.

Rym może jest słaby, nie o to tu chodzi.

Ważne by historii Polski uczyli się młodzi.

Lata upokorzeń w tak nierównej walce

Nic dla nas nie znaczą po tak krótkim czasie.

Liczy się zabawa, alkohol i dragi

                                                 Młodych nie obchodzi, kim był taki Stalin.

Czas w końcu to zmienić i młodym pokazać

Co znaczyła Polska i co mogła zdziałać. 

Może to nie wiersz tylko rymowanka, do tego niedokończona bo  uważam, że coś muszę tu dodać. Uważam jednak, że temat wart poruszenia w poezji.

Gdy ślepiec chce zobaczyć morze

Szumi jak las

Równie niewidoczne

wbrew swemu istnieniu

Jego pochodne

krzepną na twarzy

Wszechogarniające palce

mówią

jestem

Nic mu nie powie

Nie tak jak szepce

z drzewami

On nie zobaczy

ono nie usłyszy

nie wyjaśni

że jest o połowę żywszym

światem w świecie

nie wspomnieni

o przezroczystym ciele

złotych włosach

kamiennych paznokciach

Wykrztusi tylko

bezkres jest ciemnością

===============================================

(Nie chwaląc się:)) wiersz zajął I miejsce w Turnieju Srebrna Szyszka ;)

(...)

Nienawiść rozgrzesz nas

Raz jak miłość.

Bo gdzieś trzeba przelać krew

Dziewczynie,

Lub zginąć.

Schodzę po brukowanych kostkach

Z Twoich nóg.

Potrafię schodzić

Do końca.

Z zapartym tchem,

Otwartym dnem

Do serca.

Okradli z den nas.