Świat próżnych

'świat próżnych'

to fałszywie ciepłe łzy, zabarwione nieprzespaną

nocą. niezbyt gwieździście dzisiaj, nie chcę pozostać

upozorowaną gwiazdą.

powinnam być silniejsza od siebie

to niepozornie sentymentalne rozmyślenia

pośród świerszczy koncertów.

pamiętam wiele twarzy, smutno patrzeć na nie

przez pryzmat opinii.

powinnam być cenniejsza od siebie

nie jestem o kroplę lepsza czy gorsza.

jedynie powinnam być..

a ty?

bezimiennie się osądź.

aleksandra.

Kochanie, umieram

Oni już wiedzą!!

Widzę to w ich twarzach..

W minach i słowach.

Wyliczyli mi czas:

chwile, godziny.

Już i tak nic nie zmienię.

Jeszcze ostatnie święta.

Ostatnia spędzona noc z tobą,

bo ty jeszcze nie wiesz..

Kochanie umieram!!

I proszę  Cię nie płacz teraz..

bo ja tylko umieram..

I wiesz ,nie jest mi żal.

Niczego prócz twoich dużych,

fioletowych marzeń w oczach.

Kochanie, pozwól mi się dotknąć.

Pozwól mi jeszcze raz Cię poczuć.

I zostaw, bo teraz umieram.

 Ta wieść- klęska.

A tyle jeszcze do zrobienia.

Ale Ja nie będę płakać.

Kochanie , pisze bo czas się skończył,

zostało parę dni.

Kochanie, ja umieram...

szaleniec

Cela

w świecie własnych dwóch dłoni chowa się lęk ukryty

każe jej wciąż uciekać każe palić zeszyty

każe jej nienawidzić swego suchego ciała

cicho ostrze prowadzi tuli znowu płakała

zapomnieć o zgubionych oczach jego w cierpieniu

pozwolić by kochanie skryło się w nocy cieniu

byłoby łatwiej odejść skoro przyszedł już spokój

patrzeć na umieranie - swoje a jednak z boku

śmierci i życia szanse zrównały się na skórze

zamknięta w celi człowieka - jej chorej naturze

an.ada1.3