Łzy

dwoma skalistymi potokami

mojej twarzy

staczają się

biegną

spadają

razem z moją duszą

niczym lawina

wspomnień

burzą krzyku targane

tańczą

wirują zapamiętale

w uśmiechy rozpaczy

nucą cichutko

piosenkę cierpienia

zapominają refrenu

skaczą z rany na ranę

odzierają

z szaty tkanej godnością

przeźroczyste

pełne barw mej ciemności

obmywają ze złudzeń

przez nie widzę tak wiele

zbyt wiele

za każdym razem

słonym szeptem

gaszą płomyki

nadziei

an.ada1.3

 

Wspólny scenariusz

Zaczęliśmy pisać scenariusz,

Krótką bajkę dla dorosłych,

Tanim piórem,

Czerwonym atramentem…

I dłońmi, gotowymi do pisania…

Napisałam Ci tekst,

Dałam Ci go do ręki,

Miałeś powiedzieć że jesteś,

Miałeś powiedzieć że kochasz…

Oddałeś mi swoją wersję…

Lecz w niej aktorów jest trzech…

Ty, ja, i jeszcze inna…

Zwykła ludzka Niezgoda…

Każesz mi płakać…

Łzy po sobie ronić…

Czytając mój scenariusz, rumienisz się…

Masz rację, zbyt wiele chciałam,

Odejdę więc w cień,

Tak jak każe mi Niezgoda…

Wybacz, pomyliłam pióra,

Pomyliłam ręce,

I bajki…

Bo to nie Ty masz być Romeem…

vampire vel Black

Skarga do Boga

Boże,

czy słyszysz wołanie,

twego ludu bolesne konanie?

Boże,

czy nie wystarczy modlenie,

starszych pań biadolenie?

Boże,

gdzie ciebie szukać,

do których drzwi pukać?

Boże,

czy słyszysz mój głos,

który drży jak suchy wrzos?

Boże,

obudź się wreszcie!

daj znak w najmniejszym geście!

Risa