Mój las

bolesne kroki

znaczone szarą krwią

przedzieram się przez ciemny las

gęstwinę mroku

suchym dotykiem drzew pieszczę

obdarte ze skóry ciało

życie znów zadało ból

zostawiło na rękach blizny

a w duszy żywe rany

napawa strachem jak każdy krzyk

nocnego ptaka

otulam się mleczną poświatą świtu

witam go tak jak w końcu znajdę

wyjście

na kolanach

24.11.2008

Modlitwa

Broń - broń Boże
Broń - pistolety i noże
Broń - mnie jak Częstochowę
Broń - bomby atomowe
Broń- pan życia i śmierci
Broń - mnie od agresji
Broń - jak ucieczka do mamy
Broń - masowej zagłady
Broń - opiekuj się słabszym
Broń - wycieczka do Auschwitz
Broń- system informacji
Broń- mnie od demokracji
Broń - mojej ojczyzny
Broń - od której mam blizny
Broń - słowo silniejsze od pięści
Broń - mnie Boże miłosierny

Tę parę słów

Gdybym powiedział Ci parę słów

na ucho może - szeptem księżyca

lub pod namiotem w pohukiwaniu sów

- nie wiem - nieważne, może być i ulica.

Słów kilka - nie poema - tak prostolinijnie

jak blask księżyca drgający na sowim głosie

i czy w namiocie, czy w samochodzie - jak mylnie

- patrzymy na miejsce, atmosferę, wiatr we włosie.

A przecież to słowa dwa, może i trzy

nieznające czaru snu pod gwiezdnym niebem

czy szeptu - mowy delikatniejszej struny

- a przecież mylnie patrzeć gdzie inniej jak w oczy

                                 samej Ciebie.