In my mind

znowu nie widzę

ślepa od bólu którego nie widać

nie widzę niczego

choć wszystko tak blisko

na wyciągnięcie ręki przewrotności

nie potrafię dostrzec dotknąć

nie potrafię doświadczyć

upycham wieczność w ciasne ramy człowieczeństwa

bo wrzuciliście mnie chaos uporządkowanego świata

parzącego każdą chłodną obojętnością i zimnym zainteresowaniem

co chwila płonę więc znów nie widzę

oślepiona blaskiem swej nabytej ciemności

tak bolesnej że aż perfidnie czułej

chce otworzyć oczy i oślepnąć prawdziwie jasno

żeby znów zobaczyć

lub tylko

zamknąć je wieczystym snem

an.ada1.3

Zbrodnia

 Napisze wiersz o nas

Którzy nie istniejemy

Tak głęboko zamieszani

w podtekst tej miłosnej piosenki

Napisze wiersz w liście

Nigdy nie wysłanym

Nigdy nie odebranym

Między wersami schowani-MY

MY- Którzy nie istniejemy

tak głęboko ukryci

w cieniu kamienic

w objęciach dworcowych

i autobusowych pożegnań

MY- tak mocno wciągnięci

w naszą "zbrodnię"

prowadzącą do ...

murdermachine

Od początku

Karolowi:*

ur.24.12.1989

zm.15.10.2006

Wszystko było jak zawsze,

Ten sam dzień i wiatr,

I słońce świeciło nie inaczej,

Ludzie:

Szli

Spacerowali

Biegli.

Nic nie przepowiadało tego,

Co stało się wtedy,

Tylko Bóg wiedział, lecz nie drgnął,

Stał i patrzył,

Bo nawet ty,

Nie przeczuwałeś,

I nastała godzina,

Którą chcę zapomnieć,

Wielki huk,

Którego nikt nie słyszał,

I płacz,

Którego nikt nie widział,

I może chciałeś jeszcze wiele,

Choć miałeś wiele planów,

I całe życie przed sobą,

Zderzenie spowodowało

Huk

Twoja śmierć

Płacz.

murdermachine