Żołnierzyki

Polna ścieżką w stronę rzeki

Idą małe żołnierzyki

jak zabawki na zniszczenie

Nic już po nich nie zostanie

Krok w krok śmierć im kroczy

Jeszcze niebo łzami zmoczy

Jeszcze wiatr na sen utuli

Młody żołnierz już się kuli

Głowę w górę jeszcze wzniosą

Upijając świeżą rosą

Małe rączki znów wyciągną

I zdobędą białe chmurki

Matko! Matko! Pozwoliłaś

Dzieciom swoim tak umierać

one świata nie widziały

One śpiewu nie słyszały

Idą żwawo krok za krokiem

wraz ze śmierci szarym wzrokiem

nagle huk. Potem płacz

Niknie żołnierzyka twarz

murdermachine

 

Złap mnie

Złap mnie przy świetle nocnej lampki

jak nieładną, szarą ćmę

A zobaczysz, że w rękach twych

kolory tęczy przyodzieje

jak majowy dzień.

Złap mnie jak sen

który mija z przyjściem dnia

lecz wraca nocą przy blasku księżyca

składając pocałunek na twym czole.

Złap mnie jak ciepły wiatr

przy zachodzie słońca

zatrzymaj w sercu

Radosnym deszczem wzruszenia.

Risa

 

Kilka cichych pytań

cicho cichutko

z ciemnością łączysz swe kroki

znajdujesz dłoń skrycie błagającą o pomoc

jak dziecko

które błaga o śmierć

bo wie że nie ma czego żałować

znajdujesz ją kierując się zapachem czerwieni

i zatapiasz w niej swe kły

uwięzły krzyk duszy rozlewa się

płomieniem

podsycasz go moimi łzami

spalasz me istnienie

na stosie niewykonanych telefonów

twoje martwe słowa nawet nie brzmią

i moje niewypowiedziane

obnażają mnie w szaleńczym tańcu

z resztek ciepłego uśmiechu

czy zbyt daleko żeby mnie odnaleźć?

czy zbyt głęboko żeby dostrzec sens w tej walce?

dlaczego jesteś dla mnie wszystkim?

cicho cichutko

zatracam się w tobie

an.ada1.3