Drzwi do mego serca

Zatrzasnęłam drzwi,

Rozległo się pukanie,

No cóż…

Podjęłam decyzję,

Nie wpuszczę już miłości,

Do mojego serca…

Żegnaj niewiasto w  krwawych szatach,

Co łamiesz serca rycerzy,

Co na dno zaciągasz czarownice,

Co dajesz nadzieję żebrzącym…

Ja już nie chcę, zostaw mnie,

W świętym spokoju,

To koniec, już powiedziałam,

Proszę, odejdź,

Wraz z zachodem słońca…

Wybiła północ,

Księżyc w pełni,

Na gwieździstym niebie,

I trzask spękanej szyby,

W drzwiach zamkniętych przed chwilą…   

Zimny nóż…

W różanych palcach,

Obok mojego serca…

vampire

* * * (Przez Ciebie...)

Przez Ciebie i przez powietrze Twoje

zapominać raz jeszcze muszę,

jak to jest kochać

Odpływa szarość, a czerń przypływa

zbudowaną z namiętności łodzią

niezatapialną, która trwa.

Tą jestem niewinną grzesznicą,

co posiadła umiejętność

Odrętwienia.

Otwórz zardzewiałe oczka

ze swojej łaski

i wyciągnij zsiniałe dłonie,

Byś mógł trywialności się pozbyć.

Ty, przez którego i Jego powietrze

tlenu z azotem zabrakło mi.

Canard

 

Eurydyko...!

Eurydyko! Eurydyko!

Czy słyszysz jeszcze me wołanie,

Mego serca wieczne drganie?

Odpowiedź jest mym pragnieniem!

Odpowiesz tylko tchnieniem?

Eurydyko! Eurydyko!

Nie mogę Cię uwolnić,

z rąk Hadesa zwolnić.

Nie mogę, nie mogę...

Ale wiedz, że nad życie Cię kocham!

A me serce, wciąż za Tobą szlocha!

Ma głowa odpływa i śpiewa

Eurydyko, wiedz, że jesteś jedyną Muzą,

która kiedykolwiek spadła mi z nieba!

Rudolfus