Tajemniczy ogród

Już tylko żelazna furtka odgradzała nasturcje

Od skrzącego się kosmosu

           

Gwiezdny blask w letni poranek

Zaślepiał oczy

A warkocze umarłych komet

Wnikały głęboko w umysł

By tchnąć duszę

W marzenia  

Życie

Życie

Życie jest jednym westchnieniem,
krótką chwilą ,
czasem nielicznych marzeniem.
Życie to ból,
Życie to cierpienie,
ciągłe czekanie…
w podróż po zbawienie.
Życie ma sens,
gdy żyć się umie,
gdy jedno serce
drugie rozumie.

Cztery pory roku

Stare to już dzieje.

Byliśmy tylko piękni i młodzi.

Dziś już tylko złem wieje.

A „i” po kronikach błądzi.

Piękne to były chwile.

To co dziś - nie wiedzieliśmy tyle.

Gdy kasztany kwitły w parku za murem.

A my pialiśmy wraz z kurem.

Tyle długich dni.

Tyle krótkich nocy.

Dziś jesteśmy inni

tak jak rzekli prorocy.

Nie pamiętam tego dnia.

Nie pamiętam godziny.

Każdy z nas był już inny.

Stary niczym kawał pnia.

Kasztany spadły. Liście pożółkły.

Nie ma tego pnia. Usechł na wióry.

Jak nasze serca, te piękne i młode

Dziś już puste i skute lodem.

I stary dziad, co zowie się Czas

A my mu posłusznie kłaniamy się w pas.

Kazał przekazać, bo Ciebie nie zastał

Że dziś już koniec nasz nastał.

Że nie ma Ciebie. Nie ma mnie. Nie ma nas.

Że mówimy dziś życiu „pas”.

______________________________________________________

Nie bijcie po łapach...