Życia czas

 Igła tworzy życia skróconego czas

sensu pozbawionego nitek raj

z sumienia skrawki wycięte w kosz

zrozumienia w tym i owym brak.

Rozwinięcie kwiecie wieku z raz

zrób zrobione z kosza bierz

zbuduj zbudowane zburz i kurz

życie z życia weź i daj.

Koniec igła tworzy  robiąc w dal

zabierze co jej zrówna, skończy

zostanie skrawek z tego co dał

bo dał to co uszył szyjąc czas.

Nieidealnie

Skąd ta ponura mina? Kończą Ci się pomysły?

Nie udawaj nikogo, tak jak Ty jestem zwykły.

Może wyjdziemy razem w jakieś wieczory letnie?

Tylko nie licz na wiele, ze mną będzie przeciętnie.

Pójdę z Tobą do baru i chcąc Ci się spodobać,

Sprawdzę tam Twoja czujność w kilku prostych metodach.

Potem na środku plaży zanim słońce nam zgaśnie,

Narysuję Ci serce trochę bardziej owalnie.

W końcu staniesz się moja i nic w tym niezwykłego,

Może tylko przez chwilę polatamy nad ziemią.

Tak naprawdę to wszystko będzie zbyt statystyczne,

Pewnie złamiesz mi serce i znów przed światem zniknę.

I choć wiele w tym związku będzie znaczone błędem,

Nie zaskoczy nas życie, które samo jest kręte.

Trochę dziwna z nas para, ale żadna w tym gra,

To nieidealna Ty i nieidealny ja.

Czerwony samochód

Wsiądę do samochodu

by uciec

dalej niż się da

Niech tylko będzie

czerwony

i żywy jak moja dygresja

od codzienności

I żeby nie miał dachu

bym mógł patrzeć w niebo

pełne dziecięcych marzeń

tak wyniosłych

że i ono jest za małe

by mogło wszystkie

pomieścić

O zachodzie

galopuję na nim

jak na czerwonym rumaku

w złote wrota

koloru dojrzałych malin

Bez hamulców pędzę

i rozrzucam

setki kartek z wierszami

sunące wypłowiałe liście

z nadzieją

że ktoś je przeczyta